Nog nooit is een stukje “speelgoed” zo welkom geweest.

Het is al weer een tijdje geleden dat Wim aan mij vroeg of ik niet ook een tablet wilde kopen. Ik heb bij dat woord altijd associaties met dikke stukken chocola, puur en zo mogelijk met hazelnoten, maar dit keer ging het om iets wat niet eetbaar was.

Ik maak veel gebruik van mijn laptop en zag niet direct een goede toepassing voor dit apparaat want ik wil de dingen graag gebruiken. Toen ik me er verder in ging verdiepen en een indruk kreeg van de mogelijkheden, zoals boeken lezen met een variatie in lettergrootte, werd het verlangen om er een aan te schaffen groot!

Ik heb een iPad2 gekocht en het ding is goud waard.

Ik ga hier nu volop reclame maken voor een prachtig en uniek stukje “speelgoed” voor grote mensen. De mogelijkheden zijn ongekend en breiden zich iedere dag uit door de ontwikkeling van steeds meer nieuwe apps.

Door de snelheid waarmee ik met de iPad op het internet kan surfen blijft  de laptop of computer ongebruikt op het bureau staan. Alleen voor de moeilijkere klussen worden deze apparaten nog opgestart.

Maar alles valt in het niet bij het gebruik dat René er van maakt!

In het tijdperk van de computer en laptop, dat nu al enigszins achter ons ligt, heeft René onder leiding van een ergotherapeut geleerd om educatieve spelletjes te spelen, hem werd geleerd om met een muis om te gaan. Dat was een grote vooruitgang maar met de iPad heeft hij geen leerperiode nodig gehad.

Van het een op het andere moment kon hij overschakelen en ging hij met zijn vinger(s) werken. Zo gemakkelijk!

Het begint er op te lijken dat ik af en toe al in “gevecht” ga met hem wie de iPad mag hebben? Ja, echt!

Er is van mijn kant enige tijd in gestoken om allerlei leuke apps voor hem te zoeken. Op zijn niveau (van een vijfjarige) is er veel keuze. Hij is er heel geconcentreerd mee bezig, (handig als we ergens langer in een wachtkamer zitten), hij “vraagt” er zelf naar, (natuurlijk meestal als ik er mee bezig ben), van het 100vel van Montessori kan hij geen genoeg krijgen. Apps als letters naschrijven, letters als puzzelstukjes in elkaar leggen, tekeningen van punt naar punt maken, een echt tekenprogramma met voorbeelden om na te tekenen (om hem aan het tekenen te krijgen), sorteerspelletjes (schoenen bij schoenen, broeken bij broeken, hij maakte zélf nog een onderverdeling in korte en lange broeken, zo knap!) Letters leggen, mozaïek en tangram voorbeelden na leggen. Kortom, hij heeft hiermee een heel gevarieerd aanbod van juist de dingen waarin hij heel geïnteresseerd is: cijfers en letters.

Een hele leuke app (vond ik zelf) was het spelletje om typen te leren: een vliegtuigje vliegt van links naar recht over het scherm en trekt een woordje als een banier achter zich aan. De woordjes bestaan in het begin uit drie letters, maar het aantal letters wordt iedere keer hoger en de woordjes dus langer.

René is zeer geconcentreerd en weet wat er komt in dit spel. Hij blijft voortdurend met zijn ogen op en neer gaan. Hij laat ook af en toe een geluid horen, alsof hij tevreden is over zichzelf, een brom of een opgewonden geluid. Naarmate de woorden langer worden, hoor je ook een lachje, waarin een beetje spanning doorklinkt, of misschien blijdschap, als hij het woord heeft getypt voordat het vliegtuig weggevlogen is.

Alleen al om hem zo bezig te zien is voor mij de aanschaf van de iPad meer dan waard.

Bekijk het korte fimpje dat ik op You Tube heb gezet:

Leuk “speelgoed” voor René