De verdere avonturen van het boek.

Hoe moet het nu verder met het boek? Hoe krijg ik het voor elkaar dat steeds meer mensen het boek gaan lezen?

Dit zijn enkele vragen die ik me de afgelopen tijd gesteld heb. Nooit volgde ik een marketing-opleiding en ik ben een volslagen leek als het er op aan komt een product zoals mijn boek aan de man te brengen.

Uit de reacties van mensen die het boek gelezen hebben maak ik op dat het iets met hen doet.

Iedereen benoemt een stukje wat hem of haar in het bijzonder bijgebleven is na het lezen van het verhaal en over het algemeen wordt het boek vlot uitgelezen. Mensen spreken me aan, stoppen kaartjes in de brievenbus, sturen een e-mail of reageren via de contactpagina op deze website. Ook verschijnen er mooie recensies bij Bol.com en Booxstore.nl

Langzaam beginnen de radertjes van de promotiemachine te draaien.

Voorlopig moet ik me tevreden stellen met kleine stapjes en ik ben blij verrast als ik een telefoontje krijg van Frank Heythuysen, redacteur bij “Echtnieuws”. Hij heeft een tip gekregen en wil een stukje over het boek schrijven. Frank heeft het boek niet gelezen maar weet door heel gerichte vragen te stellen een mooi artikel te schrijven. Dit verschijnt in het “Echtnieuws” en eveneens in het “Zondagsnieuws”, wat ik wel toepasselijk vind.

De lieve snoet van René staat in de krant.

Op een dag loop ik met René bij Bruna in Echt binnen en zie het boek op nummer 5 staan.

Een rare gewaarwording. Zeker een grapje van de manager van de winkel?

René kijkt naar een boek waarvan hij diverse exemplaren thuis heeft zien liggen en hij denkt er het zijne van! Een kennis die toevallig ook in de winkel is, koopt het boek meteen en zal me laten weten wat ze er van vindt. Dat zij de “hoofdpersoon” uit het boek in levenden lijve voor zich ziet staan, spreekt natuurlijk ook tot de verbeelding.

Zoiets maak je ook niet iedere dag mee

Eigenlijk vind ik dat heel veel mensen het boek zouden moeten lezen om diverse redenen. Ik besluit in de bibliotheek te informeren of het misschien in de collectie opgenomen kan worden, wie niet waagt…

Na lezing van het exemplaar dat ik bij de hoofdbibliothecaresse heb achtergelaten, blijkt zij het een aanwinst voor hun bestand te vinden en ik kan zomaar opeens mijn eigen boek reserveren in mijn eigen bibliotheek. Hoe cool is dat?

Hier kun je het boek reserveren.

Bovendien is er een mooie recensie verschenen van de NBD Biblion door drs. H. Menkveld waardoor (waarschijnlijk) in meerdere bibliotheken het boek zal worden aangeschaft.

Ik begin het steeds spannender te vinden.

In het blad Kwarto, dat wordt uitgegeven door de Stichting Pergamijn waar René woont, wordt een kort stukje geplaatst om bekendheid te geven aan het bestaan van het boek. Kwarto verschijnt drie à vier keer per jaar en wordt toegestuurd en verspreid onder werknemers, wettelijk vertegenwoordigers en vrijwilligers van de Stichting Pergamijn, Echt.

Het stukje in de Kwarto.

Ik heb van te voren geen voorstellingen gemaakt over hoe het uitgeven en verspreiden van een boek in zijn werk zal gaan.

Het lijkt op een olievlek die zich heel langzaam en stroperig aan het uitbreiden is.

Meestal ben ik de lezer van een boek. Het is heel interessant om een verhaal te schrijven en nu als schrijver van een boek ervaringen op te doen.

Ik ben heel benieuwd hoe het verder zal gaan.